“trage tocht” Slenaken.

Vandaag weer Trage Tocht Slenaken gelopen. Blijft een tocht met de mooiste uitzichten 🥰⛰ Vorig jaar wat later in het jaar gelopen, toen waren de bomen al mooi gekleurd. Nu waren ze nog vnl groen. 

Het begon al leuk op het busstation in Maastricht. Een meneer sprak ons aan “ik denk zo dat als jullie de rugzakken van de honden pakken, dat de honden dan al helemaal blij worden”. Dat is inderdaad correct meneer. Deze man ging het Krijtlandpad lopen. Voor de zoveelste keer. Voor hem was dat de mooiste LAW die hij had gelopen in Nl. En hij blijft ervoor terug komen. Hij kwam zelf uit Delft maar had wel Limburgse roots. En hoewel hij het dialect niet meer kon verstaan, wist hij wel nog altijd dat je een stuk vlaai met je handen eet, niet met een vork 👍🏻

Hij ging van Slenaken naar Eijsden lopen. En tot nu toe had hij altijd regen gehad als hij rondom Slenaken wandelde. We hadden afgesproken dat dit vandaag niet zou gebeuren. Meneer ging in Slenaken de andere kant op dus ik hoop dat het aan zijn kant van de heuvel ook droog is gebleven ⛅️ 

We hebben drie minuten wat miezer gehad, de rest was alleen maar droog. Maar deze wandeling zou ik toch nog eens in oktober willen lopen met zon. Gele, rode en oranje bomen, groen gras en akkers en een zonnetje: dat zouden de ideale omstandigheden voor deze wandeling zijn. Wat is het toch genieten!

We zaten iig weer lekker onder de modder. We hebben (alweer) de Rode Wouw gespot 😍 En ik heb ontdekt dat ik toch echt goed moet kijken voordat ik ga plassen. Een brandnetel die je kont aait, is dus echt niet fijn 😂

Ook weer veel mensen die ons aanspraken op de honden. Wat een verschil een rugzak maakt. Zonder rugzak hebben we “enge zwarte herders”, waar iedereen met een boog omheen loopt. Met rugzak hebben we speciale hulphonden 🐕‍🦺 of honden die speciaal voor iets getraind zijn. Dan zijn ze niet meer eng. Haha. 

Een mevrouw sprak ons aan “Zijn dat speciale honden?”. Ja, Voor ons zijn ze heel speciaal 😜 Na wat uitleg over de rugzak vond ze het wel heel leuk en dit had ze toch nog nooit gezien. 

Nog wat moeten klauteren over omgevallen bomen. Een man met een gebroken enkel moeten ontwijken (hulp stond erbij en ambulance was onderweg, dus we hoefden niet te helpen). En wat is het weer heerlijk om te wandelen in frisse temperaturen ☁️💙

Deze tekst is van Femke Roelofsma.