“trage tocht” Slenaken.

Vandaag weer Trage Tocht Slenaken gelopen. Blijft een tocht met de mooiste uitzichten 🥰⛰ Vorig jaar wat later in het jaar gelopen, toen waren de bomen al mooi gekleurd. Nu waren ze nog vnl groen. 

Het begon al leuk op het busstation in Maastricht. Een meneer sprak ons aan “ik denk zo dat als jullie de rugzakken van de honden pakken, dat de honden dan al helemaal blij worden”. Dat is inderdaad correct meneer. Deze man ging het Krijtlandpad lopen. Voor de zoveelste keer. Voor hem was dat de mooiste LAW die hij had gelopen in Nl. En hij blijft ervoor terug komen. Hij kwam zelf uit Delft maar had wel Limburgse roots. En hoewel hij het dialect niet meer kon verstaan, wist hij wel nog altijd dat je een stuk vlaai met je handen eet, niet met een vork 👍🏻

Hij ging van Slenaken naar Eijsden lopen. En tot nu toe had hij altijd regen gehad als hij rondom Slenaken wandelde. We hadden afgesproken dat dit vandaag niet zou gebeuren. Meneer ging in Slenaken de andere kant op dus ik hoop dat het aan zijn kant van de heuvel ook droog is gebleven ⛅️ 

We hebben drie minuten wat miezer gehad, de rest was alleen maar droog. Maar deze wandeling zou ik toch nog eens in oktober willen lopen met zon. Gele, rode en oranje bomen, groen gras en akkers en een zonnetje: dat zouden de ideale omstandigheden voor deze wandeling zijn. Wat is het toch genieten!

We zaten iig weer lekker onder de modder. We hebben (alweer) de Rode Wouw gespot 😍 En ik heb ontdekt dat ik toch echt goed moet kijken voordat ik ga plassen. Een brandnetel die je kont aait, is dus echt niet fijn 😂

Ook weer veel mensen die ons aanspraken op de honden. Wat een verschil een rugzak maakt. Zonder rugzak hebben we “enge zwarte herders”, waar iedereen met een boog omheen loopt. Met rugzak hebben we speciale hulphonden 🐕‍🦺 of honden die speciaal voor iets getraind zijn. Dan zijn ze niet meer eng. Haha. 

Een mevrouw sprak ons aan “Zijn dat speciale honden?”. Ja, Voor ons zijn ze heel speciaal 😜 Na wat uitleg over de rugzak vond ze het wel heel leuk en dit had ze toch nog nooit gezien. 

Nog wat moeten klauteren over omgevallen bomen. Een man met een gebroken enkel moeten ontwijken (hulp stond erbij en ambulance was onderweg, dus we hoefden niet te helpen). En wat is het weer heerlijk om te wandelen in frisse temperaturen ☁️💙

Deze tekst is van Femke Roelofsma.

Puppy Quest.❤️

Alweer een tijdje niet aanwezig geweest ivm drukte met een puppy opvoeden. Deze puppy Quest is niet van mij maar draag ik samen met mijn dochter Femke zorg over totdat hij naar zijn eigenaar mag verhuizen in Ierland. En dat is komende week zover. Quest gaat dan met het vliegtuig naar Dublin waar hij wordt omarmd door Karen.  Vele weken heeft ze geduld moeten hebben en wegens de lockdown geen moment mogen hebben om hem te bezoeken. Hoe heftig moet dat zijn.

We hebben met de beste zorg hem zo goed mogelijk gesocialiseerd en zoveel mogelijk laten ervaren. Wat in deze lockdown tijd niet zo makkelijk gaat. Maar toch zijn we in de trein geweest en gaan we zaterdag nog eens, want maandag gaan we met de trein naar Schiphol. Waar we vervolgens een hotelletje nemen en dan dinsdag ochtend om 5 uur afleveren. Het zware afleveren. Dan wachten tot het vliegtuig vertrekt/opstijgt en dan gaan wij naar huis en is Quest eerder bij zijn nieuwe eigenaar dan dat wij thuis zijn . En natuurlijk wachten we dan op het verlossende bericht van Karen. Hij is goed gearriveerd. 

Quest heeft vele oefeningen gedaan met mij. De puppy basis CU en nog veel andere zaken. Later zullen die bewerkt worden en op deze website komen.

Wat ik geleerd heb is wel dat het niet uitmaakt welke pup je uit een nest hebt. Wij kende Quest helemaal niet en het enige wat ik gedaan had was speeltjes en een deken met onze geur naar de fokster gestuurd zodat hij die geur zou herkennen. Ook deed ik een extra geur aan het dekentje en deze geur heb ik naar de eigenaresse gestuurd zodat ze ook de geur kan aanbrengen thuis en Quest dat herkent. 

Maar wat ik geleerd heb is dat je ook van een pup gaat houden als je hem niet zelf uitzoekt. En ik moet zeggen we houden echt van hem. Het is Karen,s pupje maar een klein deel blijft ook van en met ons. Ik hoop dan ook echt dat ik ooit in de mogelijkheid ben om hem op te zoeken in Ierland. Dat is mijn diepste wens. En als ik daarvoor moet vliegen dan so be it. Dan een goede reden om dit te ervaren en leren.

( nog nooit gevlogen. ,maar dat was wel duidelijk denk ik)

Ik zal hem ook missen op mijn slaapkamer waar ook hij een bijzonder plekje had dicht bij me en met de andere honden. Sorcha lag naast hem en de andere kant zijn grote vriendin Ona,. missy Purple en Monkey vergezellen ook ons slaaptijd. Dus ook daar missen we hem straks. Ik kan wel stellen dat ik minimaal 5x in de week met hem trainde.. CU games. Recall games. Balans & coördinatie en zoekwerk en veel spelen met mij.  Femke heeft hem HEEL veel op de foto gezet en leuke video,s gemaakt van de socialisatie momenten. Zo lijkt er een gat te vallen als hij er niet meer is maar ik volg inmiddels weer  cursussen en heb met Missy Purple en Monkey nog genoeg te trainen en ook Ona heeft haar programma. We krijgen de tijd wel weer om. 

Lieve lieve Quest. Het ga je goed , daar in het mooie Ierland en met je nieuwe lieve vrouwtje/eigenaar/vriendin. 

❤️❤️❤️